การประเมินภาวะเสี่ยงต่อการบาดเจ็บข้อเข่า โดยใช้การทดสอบความผิดพลาดของการลงสู่พื้น ในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชน
การประเมินภาวะเสี่ยงต่อการบาดเจ็บข้อเข่า โดยใช้การทดสอบความผิดพลาดของการลงสู่พื้น ในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชน
ปีที่ : 2560
บทคัดย่อ : การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าคะแนนผิดพลาดของการกระโดดลงสู่พื้น (Landing error Scoring System (Less)) ในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชนที่มีการปีกซ้อม เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันวิทยุการบินฯ มินิวอลเลย์บอล โดยผู้เข้าร่วมวิจัยเป็นนักกีฬาที่มี สุขภาพดีจากโรงเรียนในเขตจังหวัดภาคกลาง มีการปีกซ้อมเพื่อการแข่งขันอย่างน้อย 2 ปี และอาสาสมัครเข้าร่วม จำนวน 233 คน (ขาย 99 คน และหญิง 134 คน) น้ำหนัก เฉลี่ย 41.85±12.11 กก. ส่วนสูงเฉลี่ย 148.59 ±9.93 ซม. การทดสอบโดยผู้เข้าร่วม วิจัยยืนบนกล่องที่มีความสูง 30 ซม. หลังจากนั้นกระโดดจากกล่องลงสู่พื้น โดยมีระยะ ห่างจากกล่อง 50% ของความสูงของผู้เข้าร่วมงานวิจัยแต่ละคน และกระโดดขึ้นตรงทันที กลับสู่อากาศด้วยความพยายามสูงสุด กล้องวิดีโอ 2 กล้องจะใช้ในการบันทึกการกระโดด ลงสู่พื้นทั้งทางด้านหน้าและด้านข้าง
คะแนน Less จะถูกประเมินตามเกณฑ์ของ Padua และคณะ (2009) ซึ่งแบ่ง ลักษณะการเคลื่อนไหวร่างกายเป็น 17 หัวข้อและค่าคะแนนรวมเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มดี เยี่ยม (excellent) กลุ่มดี (Good) กลุ่มปานกลาง (Moderate) และ กลุ่มไม่ดี (Poor) จากการวิเคราะห์ทางสถิติ พบว่า นักกีฬาเพศหญิงมีค่า Less ในกลุ่มปานกลาง (14.2%) และกลุ่มไม่ดี (21.0%) จำนวนมากกว่านักกีฬาเพศขาย กลุ่มปานกลาง (11.2%) และ กลุ่มไม,ดี (6.9%) และเมื่อวิเคราะห์ค่า Less แยกตามหัวข้อ พบว่า มีลักษณะการ เคลื่อนไหวร่างกาย 6 ข้อที่พบมากในกลุ่มไม,ดี ได้แก่ การกางข้อเข่าขณะเท้าเริ่มสัมผัส พื้น มุมการงอข้อเข่า การงอข้อสะโพกและการงอลำตัวขณะข้อเข่ามีการงอสูงสุด ระยะขจัด เซิงมุมของข้อต่อ และภาพรวมในการประเมิน ลักษณะเหล่านี้เป็นปัจจัยเสี่ยงให้เกิดการ บาดเจ็บจากการปีกซ้อมกระโดด ตังนั้น นักกีฬายุวชนควรได้รับการพัฒนาเทคนิคการปีก การกระโดดลงสู่พื้นที่ถูกต้องเพื่อปีองกันการบาดเจ็บที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต
